Strategia niwelująca skutki „jonowego punktu kontrolnego” i zwiększająca skuteczność immunoterapii przeciwnowotworowej.

Postępy w immunoterapii w ostatnich latach zrewolucjonizowały leczenie nowotworów. W badaniach klinicznych stosuje się terapie oparte na aktywacji własnego układu odpornościowego pacjenta, takie jak blokowanie punktów kontrolnych oraz adoptywna terapia komórkowa. Niedawno wykazano jednak, że „siły” komórek układu odpornościowego walczących z rakiem mogą ulec osłabieniu lub wyczerpaniu wskutek długotrwałej ekspozycji na antygeny nowotworowe lub czynniki obecne w mikrośrodowisku guza. Elementy te potrafią skutecznie „wyłączyć” przeciwnowotworową aktywność limfocytów T.

W związku z tym współczesne badania koncentrują się na identyfikacji kluczowych czynników modulujących funkcjonowanie komórek odpornościowych oraz skuteczność adoptywnej terapii komórkowej. Przykładem są jony obecne w mikrośrodowisku guza (TME), które mogą znacząco wpływać na aktywność limfocytów T. Co więcej, niedawno opisano istnienie „jonowego punktu kontrolnego”, który dodatkowo hamuje działanie limfocytów T w nowotworach.

W ramach obecnego projektu proponujemy przetestowanie nowej strategii, która może zwiększyć skuteczność przeciwnowotworową komórek NK oraz limfocytów T, przynosząc korzyści pacjentom onkologicznym. Planujemy również zidentyfikować mechanizmy molekularne leżące u podstaw ewentualnej poprawy funkcji tych komórek.